نسبت تراکم یا تعداد بارهای الکتریکی موجود در سطح یک رسانا به مساحت سطح آن را چگالی سطحی بار الکتریکی رسانا می گویند.
برای این منظور مقدار بار الکتریکی موجود در سطح را با Q بر حسب کولن و مساحت سطح را با A برحسب متر در نظر می گیرند که خواهیم داشت:

در این رابطه چگالی سطحی بار σ برحسب کولن بر مترمربع C/m2 می شود.
آزمایش هایی از این دست نشان می دهد تراکم بار و چگالی سطحی بار در نقاط تیز سطح جسم رسانای باردار از نقاط دیگر آن بیشتر است. همچنین می توان نشان داد که خطوط میدان الکتریکی در نقاط نوک تیز چنین رسانایی متراکم تر و در نتیجه میدان الکتریکی در نزدیکی این نقاط، قوی تر است.

بطور مثال سطح فلزی بزرگ بارداری را در نظر بگیرید که بار الکتریکی در سطح آن و دور از لبه ها به طور یکنواخت توزیع شده است.اگر چگالی بار روی این سطح 2×10-6C/m2 باشد، در بخشی از این سطح به شکل مربعی به ضلع 1 میلی متر چقدر بار قرار گرفته است؟
Q = σA = (2x10-6C/m2)( 1x10-3mx 1x10-3m) = 2×10-12C = 2 pC
