در گسیل القایی یک چشمهٔ انرژی خارجی مناسب باید وجود داشته باشد تا الکترون ها را به ترازهای انرژی بالاتر برانگیخته کند.
اگر انرژی کافی به اتم ها داده شود، الکترون های بیشتری به تراز انرژی بالاتر برانگیخته خواهند شد، شرطی که به وارونی جمعیت معروف است.
وارونی جمعیت الکترون ها در یک محیط لیزری، مربوط به وضعیتی است که تعداد الکترون ها در ترازهایی موسوم به ترازهای شبه پایدار نسبت به تراز پایین تر بسیار بیشتر باشند.
در این ترازها الکترون ها مدت زمان بسیار طولانی تری نسبت به حالت برانگیختهٔ معمولی باقی می مانند. این زمان طولانی تر، فرصت بیشتری برای افزایش وارونی جمعیت و در نتیجه تقویت نورلیزر فراهم می کند.
طبق تصویر فوق (الف) در دمای اتاق و معمولی، بیشتر الکترونها در تراز پایینتری قرار می گیرند تا حالت پایدارتری داشته باشند اما در وارونی جمعیت الکترونها در تراز بالاتر جمع می شوند…
