وقتی یک هستهٔ ناپایدار یا پرتوزا به طور طبیعی (یا اصطلاحاً خودبه خود) واپاشی می کند، نوع معیّنی از ذرات یا فوتون های پر انرژی آزاد می شوند. این فرایند واپاشی، پرتوزایی طبیعی نامیده می شود.
در پرتوزایی طبیعی سه نوع پرتو ایجاد می شود: پرتوهای آلفا (α) پرتوهای بتا (β) و پرتوهای گاما (γ)
پرتوهای α کمترین نفوذ را دارند و با ورقهٔ نازک سربی با ضخامت ناچیز 0.01 میلیمتر متوقف می شوند.
پرتوهای β مسافت خیلی بیشتری را تا 0.1 میلیمتر در سرب نفوذ می کنند.
پرتوهای γ بیشترین نفوذ را دارند و می توانند از ورقه ای سربی به ضخامت قابل ملاحظه ای 100 میلیمتر نیز بگذرند..
