در یک ماده مغناطیس می توان گفت کوچک ترین ذرّه های تشکیل دهندهٔ این مواد (اتم ها یا مولکول ها) مانند دوقطبی مغناطیسی رفتار می کنند.
دوقطبی های مغناطیسی با یک پیکان کوچک نشان داده شده اند که می توانند جهت گیری های متفاوتی داشته باشند و هرکدام از آنها وابسته به یک اتم یا مولکول اند.
در حالت عادی جهات این فلشها متفاوت بوده و هر ذره در یک جهت قرار گرفته است. اما هنگامیکه در یک میدان مغناطیسی قرار می گیرند بنابر نوع ماده، تعداد بیشتری از ذرات با میدان همجهت خواهند شد. بدین ترتیب درماده خاصیت آهنربایی ایجاد می شود.
