سیملوله، سیم درازی است که به صورت مارپیچی بلند، پیچیده شده است. با عبور جریان الکتریکی از سیملوله، در فضای اطراف آن میدان مغناطیسی به وجود می آید.
خط های میدان داخل سیملوله بسیار متراکم تر از خط های میدان در خارج آن است و این نشانگر بزرگ تر بودن میدان در داخل سیملوله است. افزون بر این، خط های میدان در داخل سیملوله، به ویژه در نقطه های نسبتاً دور از لبه های آن تقریباً موازی و
هم فاصله اند و این، نشانگر یکنواخت بودن میدان مغناطیسی درون سیملوله است.
اگر قطر حلقه های سیملوله در مقایسه با طول آن، بسیار کوچک و حلقه های آن، خیلی به هم نزدیک باشند، به این سیملوله، سیملولهٔ آرمانی گفته می شود.
میدان مغناطیسی داخل یک سیملولهٔ آرمانی در نقطه های دور از لبه ها یکنواخت است و اندازهٔ آن از رابطهٔ زیر به دست می آید:
در این رابطه I جریان الکتریکی عبوری از سیملوله، L طول سیملوله، N تعداد دورهای حلقه های سیملوله و μ0 تراوایی مغناطیسی خلا و برابر با 4π ×10−7T.m/A است.
